سطح B1 و B2 زبان انگلیسی دو سطح مهم در چارچوب CEFR هستند که معمولاً به‌ترتیب با عنوان متوسط و متوسط رو به بالا شناخته می‌شوند.
در سطح B1، زبان‌آموز می‌تواند در بسیاری از موقعیت‌های روزمره ارتباط برقرار کند، درباره تجربه‌ها و برنامه‌های خود صحبت کند و منظور اصلی خود را منتقل کند.
اما در سطح B2، زبان‌آموز می‌تواند درباره موضوعات متنوع‌تر با جزئیات و دقت بیشتری صحبت کند، دیدگاه خود را توضیح دهد، استدلال ارائه کند و گفت‌وگوهای طولانی‌تر و طبیعی‌تری را دنبال کند.
به زبان ساده:
B1 یعنی می‌توانم در بسیاری از موقعیت‌های روزمره منظورم را منتقل کنم؛ B2 یعنی می‌توانم درباره موضوعات متنوع‌تر با جزئیات، دقت و استقلال بیشتری صحبت کنم.
در این مقاله تفاوت B1 و B2 را از نظر گرامر، واژگان، مکالمه، شنیداری، خواندن و نوشتن بررسی می‌کنیم.
برای مطالعه جزئی‌تر ساختارها، دو راهنمای گرامر انگلیسی سطح B1 و گرامر انگلیسی سطح B2 را کنار این مقایسه باز کنید. اگر برنامه تمرین می‌خواهید، از آموزش انگلیسی سطح B1 شروع کنید.
B1 و B2 در CEFR چه معنایی دارند؟
CEFR یا Common European Framework of Reference for Languages زبان‌آموزان را از A1 تا C2 دسته‌بندی می‌کند.
ترتیب این سطوح به شکل زیر است:
| سطح | عنوان کلی |
|---|---|
| A1 | مبتدی |
| A2 | مقدماتی |
| B1 | متوسط |
| B2 | متوسط رو به بالا |
| C1 | پیشرفته |
| C2 | تسلط بسیار بالا |
بنابراین B2 یک سطح بالاتر از B1 است.
اما تفاوت این دو سطح فقط در تعداد گرامرها یا تعداد لغاتی که زبان‌آموز می‌داند خلاصه نمی‌شود.
یکی از مهم‌ترین تغییرات از B1 به B2، افزایش توانایی فرد در توضیح ایده‌های پیچیده‌تر، بیان دقیق‌تر منظور و ادامه دادن ارتباط با وابستگی کمتر به جمله‌های از پیش تمرین‌شده است.
تفاوت B1 و B2 در یک نگاه
| مهارت | B1 | B2 |
|---|---|---|
| مکالمه | صحبت درباره موضوعات روزمره و تجربه‌ها | بحث درباره موضوعات متنوع‌تر با جزئیات و استدلال |
| جمله‌سازی | جمله‌های مرتبط و نسبتاً پیچیده | جمله‌های پیچیده‌تر، متنوع‌تر و طبیعی‌تر |
| گرامر | ساختارهای متوسط و پرکاربرد | کنترل بهتر ساختارهای پیچیده و ترکیب آنها |
| واژگان | واژگان کافی برای بیشتر موقعیت‌های روزمره | دامنه واژگان گسترده‌تر و انتخاب دقیق‌تر کلمات |
| شنیداری | درک گفت‌وگوهای معمولی و واضح | دنبال کردن گفتار طبیعی‌تر و محتوای پیچیده‌تر |
| خواندن | متن‌های نسبتاً طولانی و عمومی | متن‌های پیچیده‌تر، تحلیلی‌تر و تخصصی‌تر |
| نوشتن | متن منسجم و چندپاراگرافی | متن ساختاریافته، دقیق‌تر و همراه با استدلال |
| استقلال | توانایی ارتباط مستقل در موقعیت‌های آشنا | استقلال بیشتر حتی در موضوعات کمتر آشنا |
مهم‌ترین تفاوت B1 و B2 چیست؟
یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های B1 و B2 را می‌توان در عمق و دقت ارتباط خلاصه کرد.
یک زبان‌آموز B1 می‌تواند درباره تجربه خود صحبت کند و معمولاً منظورش را به شکل قابل‌فهم منتقل کند.
مثلاً:
I went to Spain last summer. It was a great trip. I visited several cities and met some interesting people.
این جمله‌ها درست و قابل فهم هستند.
اما یک زبان‌آموز B2 معمولاً می‌تواند همان تجربه را با ارتباط بهتر بین ایده‌ها، جزئیات بیشتر و توضیح دقیق‌تر بیان کند:
I travelled to Spain last summer, and what I enjoyed most was the variety between the different cities. Although the trip was quite expensive, I think it was worth it because I had the chance to experience a completely different culture.
در مثال دوم، زبان‌آموز فقط اتفاقات را تعریف نمی‌کند؛ بلکه:
- جزئیات اضافه می‌کند
- نظر خود را بیان می‌کند
- دلیل ارائه می‌دهد
- تضاد بین دو ایده را نشان می‌دهد
- جمله‌ها را طبیعی‌تر به هم متصل می‌کند
این یکی از نشانه‌های مهم حرکت از B1 به B2 است.
تفاوت گرامر B1 و B2
گرامر یکی از بخش‌هایی است که تفاوت B1 و B2 در آن به‌وضوح دیده می‌شود.
گرامرهای مهم B1
در سطح B1 زبان‌آموز معمولاً باید بتواند ساختارهایی مانند موارد زیر را در مکالمه و نوشتار استفاده کند:
- Present Perfect
- Past Continuous
- Present Perfect در مقایسه با Past Simple
- First Conditional
- Second Conditional
- Passive Voice در ساختارهای رایج
- Relative Clauses
- Reported Speech
- Modal Verbs
- Gerund و Infinitive
- Future Forms
- Linking Words
- جمله‌های Compound و Complex ساده
مثلاً:
I have worked here for three years.
یا:
If I had more free time, I would travel more.
یا:
The company was founded in 2010.
در B1 هدف فقط شناخت این ساختارها نیست؛ زبان‌آموز باید بتواند آنها را در موقعیت‌های واقعی استفاده کند.
گرامرهای مهم B2
در سطح B2 معمولاً انتظار می‌رود زبان‌آموز کنترل بیشتری روی ساختارهای مختلف داشته باشد.
برای مثال:
- انواع مختلف Passive Voice
- Third Conditional
- Mixed Conditionals در کاربردهای رایج
- Past Perfect
- Past Perfect Continuous
- Present Perfect Continuous
- Future Continuous
- Future Perfect
- Modal Verbs برای حدس، احتمال و نتیجه‌گیری
- ساختارهای پیچیده‌تر Reported Speech
- Relative Clauses پیچیده‌تر
- Participle Clauses در بعضی کاربردها
- ساختارهای Causative مانند have something done
- ساختارهای پیشرفته‌تر Gerund و Infinitive
- جملات پیچیده‌تر با چند Clause
- Linking Expressions متنوع‌تر
مثلاً:
If I had known about the problem earlier, I would have done something about it.
یا:
She must have forgotten about the meeting.
یا:
By the time we arrived, the film had already started.
تفاوت اصلی این است که زبان‌آموز B2 فقط ساختارهای بیشتری نمی‌شناسد؛ بلکه می‌تواند بین چند ساختار انتخاب کند و برای بیان منظور دقیق‌تر از آنها استفاده کند.
تفاوت زمان‌های انگلیسی در B1 و B2
یکی از نشانه‌های پیشرفت از B1 به B2، کنترل بهتر روی رابطه زمانی اتفاقات است.
B1
یک زبان‌آموز B1 می‌تواند بین گذشته، حال و آینده ارتباط برقرار کند.
مثلاً:
I have lived here for five years.
I was studying when you called me.
I am going to start a new course next month.
B2
در B2، زبان‌آموز معمولاً می‌تواند روابط زمانی پیچیده‌تری را نیز بیان کند.
مثلاً:
I had been working there for almost two years before I decided to change my job.
یا:
By the end of this year, I will have completed the course.
در این سطح، انتخاب زمان فعل نقش بیشتری در انتقال دقیق ترتیب و ارتباط اتفاقات دارد.
تفاوت واژگان B1 و B2
در سطح B1، زبان‌آموز معمولاً واژگان کافی برای صحبت درباره بسیاری از موضوعات روزمره دارد.
موضوعاتی مانند:
- کار
- تحصیل
- سفر
- خانواده
- روابط اجتماعی
- سلامتی
- تکنولوژی
- سرگرمی
- خرید
- برنامه‌های آینده
- تجربه‌های شخصی
مثلاً:
Working from home is convenient because I don't have to spend time travelling to work.
اما در B2 دامنه واژگان گسترده‌تر می‌شود و زبان‌آموز می‌تواند یک موضوع را دقیق‌تر توضیح دهد.
مثلاً:
Working from home can be extremely convenient, particularly for people who have long commutes. However, it may also make it more difficult to separate work from personal life.
در این مثال، زبان‌آموز می‌تواند:
- مزایا و معایب را مقایسه کند
- دیدگاه خود را دقیق‌تر توضیح دهد
- از واژگان مناسب‌تر برای بیان مفهوم استفاده کند
آیا B2 یعنی بلد بودن کلمات خیلی سخت؟
نه لزوماً.
یکی از اشتباهات رایج این است که تصور کنیم زبان‌آموز B2 باید دائماً از کلمات پیچیده و رسمی استفاده کند.
در واقع، در B2 انتخاب درست کلمه اهمیت زیادی دارد.
مثلاً به جای اینکه زبان‌آموز همیشه بگوید:
very important
ممکن است در موقعیت مناسب از عباراتی مانند این استفاده کند:
extremely important
particularly important
a major issue
a significant factor
هدف این نیست که جمله‌ها غیرطبیعی یا بیش از حد پیچیده شوند.
هدف این است که زبان‌آموز بتواند معنای موردنظر خود را دقیق‌تر منتقل کند.
تفاوت مکالمه B1 و B2
Speaking یکی از بهترین مهارت‌ها برای تشخیص تفاوت B1 و B2 است.
مکالمه در B1
یک زبان‌آموز B1 می‌تواند درباره بسیاری از موضوعات روزمره صحبت کند.
مثلاً:
I prefer working from home because it is more comfortable. I also save time because I don't need to travel to work every day.
این پاسخ قابل فهم است و دلیل نیز ارائه شده است.
مکالمه در B2
یک زبان‌آموز B2 می‌تواند همان موضوع را گسترده‌تر بررسی کند:
Personally, I prefer working from home because it gives me more control over my schedule and saves a considerable amount of commuting time. On the other hand, I sometimes miss the social interaction of working in an office, so I think a hybrid system would probably be the best option for me.
در B2، زبان‌آموز معمولاً بهتر می‌تواند:
- نظر خود را توضیح دهد
- برای نظر خود دلیل بیاورد
- مزایا و معایب را بررسی کند
- ایده‌های مختلف را مقایسه کند
- مثال ارائه دهد
- صحبت خود را برای مدت بیشتری ادامه دهد
- در صورت فراموش کردن یک کلمه، منظور خود را به شکل دیگری توضیح دهد
آیا B2 یعنی صحبت کردن کاملاً روان؟
خیر.
B2 سطح بالایی از توانایی کاربردی زبان است، اما الزاماً به معنی صحبت کردن کاملاً بدون مکث یا اشتباه نیست.
یک زبان‌آموز B2 ممکن است:
- گاهی دنبال کلمه مناسب بگردد
- در بعضی ساختارهای پیچیده اشتباه کند
- هنگام صحبت درباره موضوعات تخصصی مشکل داشته باشد
- برخی اصطلاحات یا لهجه‌ها را متوجه نشود
- در موقعیت‌های دشوار مکث کند
اما معمولاً می‌تواند گفت‌وگو را ادامه دهد و بدون اینکه طرف مقابل مجبور باشد دائماً به او کمک کند، منظور خود را منتقل کند.
تفاوت روان صحبت کردن در B1 و B2
در B1، مکث هنگام صحبت کردن طبیعی است.
زبان‌آموز ممکن است قبل از ساختن جمله نیاز داشته باشد کمی فکر کند.
مثلاً:
I think... working from home is better because... you can save time and... it is more comfortable.
این نوع مکث‌ها در B1 طبیعی هستند.
در B2، گفتار معمولاً پیوسته‌تر می‌شود:
I think working from home can be a better option for some people because it allows them to save commuting time and organise their day more efficiently.
این تفاوت لزوماً به معنی سریع‌تر صحبت کردن نیست.
مسئله اصلی پیوستگی و کنترل بهتر روی جمله است.
تفاوت Listening در B1 و B2
Listening نیز یکی از بخش‌هایی است که فاصله B1 و B2 در آن محسوس می‌شود.
Listening در B1
در سطح B1، زبان‌آموز معمولاً می‌تواند موضوع اصلی گفت‌وگوهای واضح درباره موضوعات آشنا را درک کند.
مثلاً اگر فردی درباره سفر خود صحبت کند، زبان‌آموز ممکن است بتواند بفهمد:
- کجا رفته است
- چه زمانی سفر کرده است
- چه کارهایی انجام داده است
- آیا از سفر راضی بوده است یا نه
اما سرعت زیاد، لهجه ناآشنا یا اصطلاحات زیاد ممکن است درک مطلب را دشوار کند.
Listening در B2
در B2، زبان‌آموز می‌تواند گفتار طبیعی‌تر و طولانی‌تر را بهتر دنبال کند.
برای مثال می‌تواند:
- موضوع اصلی را تشخیص دهد
- جزئیات مهم را درک کند
- نظر گوینده را تشخیص دهد
- ارتباط بین بخش‌های مختلف صحبت را دنبال کند
- دلیل و نتیجه را تشخیص دهد
- بسیاری از گفتگوهای طبیعی را حتی با سرعت معمول دنبال کند
در این سطح، فرد معمولاً توانایی بیشتری برای حدس زدن معنی بعضی کلمات از طریق context دارد.
تفاوت Reading در B1 و B2
Reading در B1
در B1، زبان‌آموز می‌تواند متن‌های عمومی نسبتاً طولانی را بخواند.
مثلاً:
Many people enjoy working from home because it saves time and gives them more flexibility. However, some people find it difficult because they miss talking to their colleagues.
این متن ساختار نسبتاً مستقیم و واژگان قابل پیش‌بینی دارد.
Reading در B2
در B2، متن‌ها می‌توانند ساختار پیچیده‌تر و ایده‌های بیشتری داشته باشند.
مثلاً:
Although remote working offers employees greater flexibility, some researchers argue that long-term remote work may have a negative effect on communication and collaboration, particularly in organisations where teamwork plays an important role.
برای درک چنین متنی، زبان‌آموز باید بتواند:
- ارتباط بین ایده‌ها را تشخیص دهد
- ساختارهای پیچیده‌تر را بفهمد
- واژگان را از context حدس بزند
- دیدگاه نویسنده را تشخیص دهد
- تفاوت بین نکته اصلی و جزئیات را بفهمد
تفاوت Writing در B1 و B2
Writing یکی دیگر از مهارت‌هایی است که تفاوت سطح در آن به‌خوبی مشخص می‌شود.
Writing در B1
زبان‌آموز B1 معمولاً می‌تواند یک متن ساده و منسجم درباره موضوعات آشنا بنویسد.
مثلاً:
I think travelling is a good way to learn about different cultures. When people visit other countries, they can meet new people and learn about different traditions. Travelling can also help people become more independent.
این متن:
- موضوع مشخصی دارد
- جمله‌ها به یکدیگر مرتبط هستند
- نظر نویسنده مشخص است
- چند دلیل ساده ارائه شده است
Writing در B2
در B2، انتظار می‌رود متن ساختار و توسعه بیشتری داشته باشد.
مثلاً:
Travelling can be an extremely valuable experience because it allows people to discover different cultures and challenge their existing ideas about the world. In addition, spending time in an unfamiliar environment often encourages people to become more independent. However, travelling can also be expensive, which means that it may not be equally accessible to everyone.
در B2، زبان‌آموز معمولاً بهتر می‌تواند:
- مقدمه و نتیجه‌گیری بنویسد
- پاراگراف‌ها را سازمان‌دهی کند
- چند دیدگاه را بررسی کند
- مثال و دلیل ارائه دهد
- از Linking Words متنوع استفاده کند
- از تکرار زیاد کلمات جلوگیری کند
- لحن مناسب‌تری برای نوع متن انتخاب کند
تفاوت جمله‌سازی B1 و B2
این تفاوت را می‌توان با چند مثال ساده مشاهده کرد.
B1
I like working from home because it is comfortable and I save time.
B2
I prefer working from home because it gives me greater flexibility and allows me to avoid wasting time on a long daily commute.
B1
The film was good, but it was very long.
B2
Although I enjoyed the film, I felt that it was slightly too long and that some scenes could have been shorter.
B1
Learning English is important because it can help you find a better job.
B2
Having a good command of English can significantly improve your career opportunities, particularly if you plan to work for an international company.
تفاوت اصلی این است که در B2 زبان‌آموز معمولاً می‌تواند ایده را دقیق‌تر توسعه دهد.
تفاوت B1 و B2 از نظر جمله‌های پیچیده
در B1، زبان‌آموز از جمله‌های ترکیبی و پیچیده استفاده می‌کند:
I stayed at home because the weather was bad.
Although I was tired, I finished my work.
If I have enough money, I will travel next summer.
در B2، ساختار جمله می‌تواند پیچیده‌تر و انعطاف‌پذیرتر شود:
Although I had originally planned to go out, I eventually decided to stay at home because the weather was much worse than I had expected.
یا:
If I had known how difficult the journey was going to be, I probably would have chosen a different route.
در این سطح، زبان‌آموز باید بتواند چند ایده را بدون ایجاد جمله‌های مصنوعی یا بیش از حد طولانی به یکدیگر متصل کند.
تفاوت استفاده از Linking Words در B1 و B2
Linking Words در هر دو سطح مهم هستند.
در B1
زبان‌آموز معمولاً از کلماتی مانند موارد زیر استفاده می‌کند:
- because
- although
- however
- so
- but
- and
- while
- when
- if
- therefore
مثلاً:
I wanted to go out, but it started raining.
یا:
I stayed at home because the weather was bad.
در B2
دامنه Linking Expressions گسترده‌تر می‌شود.
برای مثال:
- in addition
- on the other hand
- as a result
- despite
- in spite of
- whereas
- while
- nevertheless
- consequently
- in contrast
- for instance
- particularly
- therefore
مثلاً:
Working from home can increase flexibility. On the other hand, it may reduce opportunities for face-to-face communication.
یا:
Despite being more expensive, the second option offers several important advantages.
نکته مهم این است که استفاده از Linking Words باید طبیعی و متناسب با معنی باشد.
استفاده زیاد و مصنوعی از آنها به‌تنهایی نشانه B2 بودن نیست.
تفاوت بیان نظر در B1 و B2
یکی از مهارت‌های مهم B2، توانایی توسعه بهتر یک نظر است.
B1
I think social media is useful because people can communicate easily.
B2
I think social media can be extremely useful because it allows people to communicate regardless of distance. However, I also believe that excessive use can have a negative effect on face-to-face relationships.
در مثال B2، زبان‌آموز:
- نظر خود را بیان می‌کند
- دلیل می‌آورد
- یک دیدگاه مخالف را نیز مطرح می‌کند
- موضوع را از بیش از یک زاویه بررسی می‌کند
تفاوت توانایی توضیح دادن در B1 و B2
فرض کنید زبان‌آموز کلمه‌ای را فراموش کرده است.
در B1 ممکن است مکالمه متوقف شود یا فرد مدت زیادی دنبال کلمه بگردد.
اما در B2، زبان‌آموز معمولاً بهتر می‌تواند همان مفهوم را با کلمات دیگری توضیح دهد.
مثلاً اگر کلمه receipt را فراموش کرده باشد، ممکن است بگوید:
It's the piece of paper they give you after you pay for something.
این مهارت که به آن paraphrasing گفته می‌شود، نقش مهمی در ارتباط مستقل‌تر دارد.
آیا کسی که B1 است می‌تواند B2 صحبت کند؟
بله، ممکن است بعضی مهارت‌های یک فرد در محدوده B2 باشند و بعضی مهارت‌های او هنوز B1 باقی مانده باشند.
سطح زبان همیشه کاملاً یکدست نیست.
برای مثال ممکن است فرد:
- Reading در سطح B2 داشته باشد
- Listening در سطح B1+ داشته باشد
- Grammar در سطح B1 باشد
- Speaking به B2 نزدیک باشد
- Writing هنوز در سطح B1 باشد
به همین دلیل تعیین سطح دقیق فقط با چند سؤال گرامری امکان‌پذیر نیست.
برای ارزیابی بهتر باید مهارت‌های مختلف زبان در کنار یکدیگر بررسی شوند.
چطور بفهمیم B1 هستیم یا B2؟
اگر بیشتر موارد زیر برای شما درست است، احتمالاً به B1 نزدیک‌تر هستید:
- می‌توانید درباره تجربه‌های خود صحبت کنید.
- می‌توانید نظر ساده‌ای ارائه دهید.
- می‌توانید برای نظر خود دلیل بیاورید.
- در بیشتر موقعیت‌های روزمره ارتباط برقرار می‌کنید.
- می‌توانید متن چندپاراگرافی ساده بنویسید.
- در گفت‌وگوهای سریع گاهی بخش زیادی از صحبت را از دست می‌دهید.
- هنگام صحبت درباره موضوعات پیچیده زیاد دنبال کلمه می‌گردید.
- برای بیان دقیق بعضی ایده‌ها مشکل دارید.
- بیشتر از ساختارهای نسبتاً آشنا استفاده می‌کنید.
اما اگر بیشتر موارد زیر را انجام می‌دهید، احتمالاً به B2 نزدیک‌تر هستید:
- می‌توانید درباره موضوعات متنوع صحبت کنید.
- می‌توانید یک موضوع را از چند زاویه بررسی کنید.
- می‌توانید مزایا و معایب را توضیح دهید.
- می‌توانید نظر خود را با دلایل و مثال‌های مختلف حمایت کنید.
- می‌توانید گفت‌وگو را برای مدت نسبتاً طولانی ادامه دهید.
- می‌توانید اگر کلمه‌ای را فراموش کردید، منظور خود را به شکل دیگری توضیح دهید.
- می‌توانید بسیاری از گفتگوهای طبیعی را دنبال کنید.
- می‌توانید متن‌های نسبتاً پیچیده را درک کنید.
- می‌توانید متن‌های ساختاریافته و چندپاراگرافی بنویسید.
- می‌توانید از ساختارهای گرامری متنوع‌تر استفاده کنید.
- می‌توانید کلمات را با دقت بیشتری انتخاب کنید.
- برای برقراری ارتباط وابستگی کمتری به کمک دیگران دارید.
آیا رسیدن از B1 به B2 سخت است؟
برای بسیاری از زبان‌آموزان، عبور از B1 به B2 یکی از مهم‌ترین و زمان‌برترین مراحل یادگیری زبان است.
در B1، فرد معمولاً دانش کافی برای برقراری ارتباط در بسیاری از موقعیت‌ها دارد.
اما برای رسیدن به B2 باید این دانش سریع‌تر، دقیق‌تر و انعطاف‌پذیرتر شود.
بنابراین فقط یادگیری چند مبحث گرامری جدید کافی نیست.
برای رسیدن به B2 باید بتوانید:
- واژگان را در موضوعات متنوع‌تر استفاده کنید.
- کلمات مشابه را دقیق‌تر انتخاب کنید.
- جملات پیچیده‌تر را بدون مکث زیاد تولید کنید.
- نظر خود را توسعه دهید.
- برای ایده‌ها مثال و دلیل ارائه دهید.
- چند دیدگاه را با یکدیگر مقایسه کنید.
- گفتار طبیعی‌تر را دنبال کنید.
- متن‌های طولانی‌تر بخوانید.
- متن‌های منسجم و ساختاریافته بنویسید.
- اشتباهات پرتکرار خود را کاهش دهید.
برای رسیدن از B1 به B2 روی چه چیزهایی تمرکز کنیم؟
اگر در سطح B1 هستید و می‌خواهید به B2 برسید، بهتر است تمرکز شما فقط روی کتاب گرامر نباشد.
۱. بیشتر صحبت کنید
سعی کنید پاسخ‌های یک‌جمله‌ای ندهید.
مثلاً به جای:
I like working from home.
بگویید:
I like working from home because it gives me more flexibility. However, I sometimes miss talking to my colleagues, so I would probably prefer a hybrid job.
۲. دلیل و مثال اضافه کنید
هر بار که نظری بیان می‌کنید، از خودتان بپرسید:
Why?
بعد یک دلیل یا مثال اضافه کنید.
۳. از واژگان در جمله استفاده کنید
حفظ کردن لیست لغات به‌تنهایی کافی نیست.
اگر کلمه‌ای مانند advantage یاد می‌گیرید، چند جمله با آن بسازید:
One advantage of living in a big city is having access to better public transport.
۴. متن‌های طولانی‌تر بخوانید
در B2 باید بتوانید ارتباط بین ایده‌های مختلف یک متن را درک کنید.
به همین دلیل خواندن مقاله‌ها، داستان‌ها و متن‌های عمومی طولانی‌تر می‌تواند مفید باشد.
۵. Listening طبیعی‌تر تمرین کنید
اگر فقط فایل‌های آموزشی بسیار آهسته گوش کنید، برای گفتار واقعی آماده نمی‌شوید.
به‌تدریج باید محتوایی را گوش دهید که:
- سرعت طبیعی‌تری دارد
- چند گوینده دارد
- واژگان متنوع‌تری دارد
- موضوع آن کمی فراتر از مکالمات پایه است
۶. Writing را جدی‌تر تمرین کنید
در B2 باید بتوانید ایده‌ها را در قالب پاراگراف‌های منظم توسعه دهید.
تمرین موضوعاتی مانند موارد زیر می‌تواند مفید باشد:
- advantages and disadvantages
- giving opinions
- discussing problems and solutions
- writing formal and informal emails
- describing experiences
- comparing different options
آیا B2 برای زندگی در محیط انگلیسی‌زبان کافی است؟
B2 معمولاً سطح کاربردی و قدرتمندی برای بسیاری از موقعیت‌های واقعی محسوب می‌شود.
فردی در این سطح معمولاً می‌تواند:
- بیشتر کارهای روزمره خود را انجام دهد
- با افراد مختلف گفت‌وگو کند
- درباره موضوعات عمومی بحث کند
- بسیاری از فیلم‌ها و برنامه‌ها را بهتر دنبال کند
- مطالب عمومی را بخواند
- ایمیل و متن‌های نسبتاً رسمی بنویسد
- در بسیاری از محیط‌های کاری و آموزشی ارتباط برقرار کند
البته میزان کافی بودن B2 به هدف فرد بستگی دارد.
برای بعضی محیط‌های دانشگاهی، مشاغل تخصصی یا فعالیت‌هایی که به دقت زبانی بسیار بالایی نیاز دارند، ممکن است C1 مناسب‌تر باشد.
آیا B2 برای کار مناسب است؟
در بسیاری از موقعیت‌های کاری، B2 می‌تواند سطح کاربردی مناسبی باشد.
یک زبان‌آموز B2 معمولاً بهتر می‌تواند:
- در جلسه شرکت کند
- نظر خود را توضیح دهد
- ایمیل کاری بنویسد
- درباره پروژه‌ها صحبت کند
- سؤال بپرسد و توضیح بخواهد
- با همکاران انگلیسی‌زبان ارتباط برقرار کند
با این حال، نیاز زبانی هر شغل متفاوت است.
برای مثال، شغلی که نیاز به مذاکره پیچیده، نوشتن گزارش تخصصی یا ارائه‌های حرفه‌ای دارد ممکن است سطح بالاتری نیاز داشته باشد.
B1 بهتر است یا B2؟
B2 سطح بالاتری از B1 است و توانایی بیشتری برای استفاده مستقل از زبان نشان می‌دهد.
B1 برای بسیاری از موقعیت‌های روزمره مفید است و نشان می‌دهد زبان‌آموز از مرحله ارتباط ابتدایی عبور کرده است.
اما B2 معمولاً برای افرادی که می‌خواهند:
- راحت‌تر سفر کنند
- در محیط انگلیسی‌زبان کار کنند
- محتوای بیشتری به انگلیسی مصرف کنند
- درباره موضوعات مختلف بحث کنند
- تحصیلات خود را به زبان انگلیسی ادامه دهند
- ارتباط مستقل‌تر و طبیعی‌تری داشته باشند
سطح کاربردی‌تری محسوب می‌شود.
بعد از B2 چه سطحی می‌آید؟
بعد از B2، سطح C1 قرار دارد.
مسیر کلی CEFR به شکل زیر است:
A1 → A2 → B1 → B2 → C1 → C2
در سطح C1، زبان‌آموز می‌تواند زبان را با انعطاف و دقت بیشتری برای موقعیت‌های اجتماعی، تحصیلی و حرفه‌ای استفاده کند.
بنابراین اگر اکنون B1 هستید، هدف منطقی بعدی می‌تواند رسیدن به B2 باشد.
و اگر B2 هستید، مرحله بعدی مسیر شما C1 است.
جمع‌بندی تفاوت B1 و B2
تفاوت B1 و B2 فقط در تعداد لغات یا گرامرهایی که می‌دانید نیست.
در B1، زبان‌آموز معمولاً می‌تواند در بسیاری از موقعیت‌های روزمره مستقل ارتباط برقرار کند، درباره تجربه‌های خود صحبت کند و برای نظر خود دلیل ارائه دهد.
اما در B2، فرد می‌تواند درباره موضوعات گسترده‌تر با جزئیات و دقت بیشتری صحبت کند، چند دیدگاه را مقایسه کند، استدلال خود را توسعه دهد و گفت‌وگوهای طبیعی‌تر را با استقلال بیشتری ادامه دهد.
به طور خلاصه:
| B1 | B2 |
|---|---|
| ارتباط مستقل در موضوعات روزمره | ارتباط مستقل در موضوعات متنوع‌تر |
| نظر + دلیل ساده | نظر + استدلال و مثال |
| جمله‌های مرتبط | جمله‌های پیچیده‌تر و متنوع‌تر |
| واژگان عمومی | دامنه واژگان گسترده‌تر و دقیق‌تر |
| متن منسجم | متن ساختاریافته و توسعه‌یافته‌تر |
| درک گفتار معمولی | درک بهتر گفتار طبیعی و پیچیده‌تر |
| توضیح تجربه‌ها | تحلیل و مقایسه ایده‌ها |
| مکث و جست‌وجوی بیشتر برای کلمه | توانایی بهتر در بازگویی و Paraphrasing |
اگر نمی‌دانید سطح واقعی زبان انگلیسی شما B1 است یا B2، می‌توانید در آزمون تعیین سطح زبان انگلیسی شرکت کنید تا مهارت‌های مختلف شما در کنار هم بررسی شوند و تصویر دقیق‌تری از سطح فعلی خود داشته باشید.
سطح زبانت را دقیق‌تر بشناس
با تعیین سطح آنلاین، یک ارزیابی تقریبی از سطح فعلی زبان انگلیسی خودت بر اساس استاندارد CEFR داشته باش.
شروع تعیین سطح
